Poręczenie jest czynnością prawną uregulowaną w przepisach sądowych – w Kodeksie Cywilnym w art.876-887.

Jego istotą jest przejęcie przez Poręczyciela obowiązku zwrócenia za Pożyczkobiorcę wierzycielowi – Fundacji pożyczki i kosztami sądowymi w sytuacji, gdy pożyczkobiorca opóźnia się ze spłacaniem rat pożyczki lub w ogóle przestał ją spłacać.

Należy podkreślić, że poręczenia nie można odwołać bez zgody wierzyciela - Fundacji czyli praktycznie nie można zrzec się odpowiedzialności za spłatę poręczanej pożyczki, a wierzyciel może od jednego, wybranego przez siebie poręczyciela dochodzić spłaty całej pożyczki. Z tego też powodu udzielając poręczania za czyjąkolwiek pożyczkę należy traktować to jako branie na siebie bardzo poważnej odpowiedzialności finansowej wobec wierzyciela, a nie jako „grzeczność” wobec pożyczkobiorcy. Należy brać pod uwagę nie tylko uczciwość, czy stopień zażyłości wobec pożyczkobiorcy, lecz jego koncepcję wykorzystania zaciągniętej pożyczki i zdolność do jej spłaty.

Jak wspomniano wyżej, w sytuacji, gdy wierzyciel, – czyli Fundacja – nie będzie mogła odzyskać zwrotu pożyczki od pożyczkobiorcy sięgnie po majątek poręczyciela.

Poręczycielowi, po spłaceniu Fundacji poręczonej przez siebie pożyczki, przysługuje prawo dochodzenia zwrotu wpłaconej wierzycielowi kwoty od pożyczkobiorcy.

Tyle przepisy – wątpliwości budzić może jednak szansa odzyskania w ten sposób pieniędzy, bo przecież może okazać się, że pożyczkobiorca, który nie spłacił pożyczki, nie ma żadnego kapitału, a pozostali poręczyciele unikają zapłaty.

Potwierdzam zaznajomienie się z informacją : .............................................................

data i podpis